|
Stundum er fréttaflutningurinn ţannig ađ hlustandinn veit varla hvađan á hann stendur veđriđ. Ţannig leiđ mér eftir ađ hafa hlustađ á frétt á Stöđ2 á miđvikudagskvöldiđ. En endursögn af fréttinni birtist nćr samtímis á vísir.is og tók af allan vafa um ađ heyrst hafđi rétt og reyndar bćtti um betur.
Í fréttinni var greint frá óförum gamallar konu á eyjunni Guernsey, en hún hafđi lagt inn ćvisparnađ sinn í útibú Landsbankans. Yfirskrift fréttarinnar var: tapađi ćvisparnađnum á Landsbankanum.
Svo hófst lesturinn og ţá kom: Tćplega hundrađ ára kona á eynni Guernsey tapađi stórum hluta ćvisparnađarins eftir bankahruniđ ţar sem peningarnir voru í vörslu Landsbankans.
Eftir nokkra frásögn um málavöxtu kom ţetta: Viđskiptavinir Landsbankans í Guernsey hafa fengiđ helming greiddan til baka frá ţrotabúi bankans, ţ.e skilanefndinni, en eftir stendur ađ ţetta fólk tapađi helmingi sparifjár síns vegna Landsbankans.
Fréttinni lauk á ţessum orđum: Helmingurinn er farinn og óvíst hvort nokkuđ fáist til baka. Ég hef ekki viđ ađ trúa.
|